Wat is er toch aan de hand bij de SP?

In ‘Schoonheid, macht, liefde in het leven en de politiek’ doet oud SP-kamerlid Sharon Gesthuizen een boekje open over de cultuur binnen de socialistische partij. Daarbij moeten vooral Jan Marijnissen en Agnes Kant het vergelden. Als reactie op het boek kwamen afgelopen dagen van alle kanten stemmen die de kritiek van Gesthuizen onderschrijven. Dit is er gebeurd.

Door Anique Gijsberts

In het boek wordt oud-partijleider en fractievoorzitter Jan Marijnissen verweten ‘keihard’ te zijn en geen enkele tegenspraak te dulden. Ook over Agnes Kant is Gesthuizen niet mild, bijvoorbeeld over de manier waarop zij omging met de burn-out die Gesthuizen kreeg in haar tijd bij de SP. De publicatie van het boek, dat pas volgende week voor de reguliere verkoop beschikbaar is, bleek nog maar het begin. Al de hele week komen nieuwe SP’ers zich achter de woorden van Gesthuizen. Zo schreef oud-kamerlid Tjitske Siderius een open brief over het gebrek aan transparantie in de partij en hoe leden met kritiek worden genegeerd of juist aan de schandpaal worden genageld. Oud-statenlid en gemeenteraadslid Veerle Slegers dicht Jan Marijnissen zelfs een persoonlijkheidsstoornis toe, kamerlid Farshad Bashir noemt hem een bullebak en een oud-medewerker van zowel Kant als Marijnissen beschrijft de SP als een sekte.

Reacties

Tegen RTL Nieuws zei Jan Marijnissen in een reactie: Ik heb al in een eerder stadium besloten niet op alle commotie te reageren. Ik wil Emile Roemer en Ron Meyer (de huidige partijvoorzitter, red.), de eersten die de partij nu vertegenwoordigen, niet voor de voeten lopen.” Huidige lijsttrekker Emile Roemer houdt zich voorlopig nog afzijdig. In een reactie zei hij dat hij het boek nog niet gelezen had, maar verder bleef het stil. Dat geldt niet voor Ron Meyer. “Ze hadden zich moeten laten horen toen ze er nog zaten. De mensen die nu zo naar buiten treden zijn vertrekkers. Er veranderen echt dingen. We zaaien voor een nieuwe toekomst. Dat kan lang duren, maar als we straks een mooie oogst hebben ben ik tevreden. Ik ga graag het gesprek aan en ben ook voor een open partijdemocratie. Ik spreek ook met iedereen die vooruit wil met de partij. Dat mensen veranderingen langzaam vinden gaan kan ik begrijpen.” Tegen het AD zegt hij “wel klaar te zijn met met gefrustreerde ex-Kamerleden die hun mond hielden toen ze Kamerlid waren, maar achteraf natrappen”.

Wat nu?

Ondanks de relatieve stilte vanuit de partijtop over het boek kan het niet anders dan dat ook daar over de vraag ‘wat nu?’ wordt nagedacht. Sinds de partij in 2006 een zetelaantal van 25 had, ging het in zetelaantal alleen maar bergafwaarts en staat de partij nu op 14 veertien zetels. SP-kamerlid Ronald van Raak heeft er wel vertrouwen in, zegt hij tegen de Volkskrant. “We moeten vasthouden aan de SP-koers: we zijn een idealistische partij waarin gewone mensen zich herkennen.”