Waarom sommige Europese stadsbewoners toeristen haten

Toerismefobie, een nieuw woord in de lange lijst van fobieën waar Europeanen aan lijden. Vooral in steden als Barcelona en helemaal in het sprookjesachtige Venetië, bereikt de haat naar toeristen een hoogtepunt.

In Barcelona werd deze week een bus vol toeristen aangevallen en werden anti-toeristische leuzen op de voorruit gekladderd. De actie werd opgeeist door een antikapitalistische jongerengroep, Arran, die toerisme ziet als een kapitalistisch gedrocht waar de gewone Catelaan aan ten onder gaat, aldus de Volkskrant.

Burgemeester Ada Colau beloofde zijn inwoners voorrang te geven op toeristen, maar intussen blijft het aantal reizigers dat de noordelijk Spaanse stad aandoet. Intussen steken inwoners fietsbanden van huurfietsen lek en wordt in felle graffitibewoordingen op de muur afstand gedaan van toeristen.

‘In Venetië vertrekken ieder jaar 2.000 inwoners’

Terwijl in Barcelona met eieren, ballonnen met verf en rookbommen naar hotels werd gegooid, gingen in Venetië inwoners eveneens de straten op om te protesteren tegen de excessieve uitbreiding van het toerisme in de stad.

Volgens The Guardian verlaten ieder jaar zo’n 2.000 Venitianen de stad. Kort na de Tweede Wereldoorlog woonden er 175.000 mensen in de Italiaanse stad. Nu zijn dat er zo’n 55.000. Zij zien hun stad steeds meer veranderen in wat ze betitelen als een pretpark.

Het aantrekken van toeristen was lange tijd beleid voor grote steden, omdat toeristen de lokale middenstand jarenlang enorm steunde. Voor veel steden zijn toeristen de grootste inkomstenbron. De keerzijde van dit beleid wordt de laatste jaren echter steeds duidelijker.

Nutella en donuts in pretpark Amsterdam

Ook in ons eigen Amsterdam gaan steeds vaker stemmen op tegen de massale toestroom van toeristen. Met name op de Wallen in het stadscentrum rond de Kalverstraat houden de toeristen zich op en eten ze in de door Amsterdammers zo gehate donutwinkels en Nutella-ijszaakjes, die als paddestoelen uit de grond komen.

Burgemeesters in populaire steden staan daarom voor een uitdaging om iets aan het massale toerisme te doen, zonder de middenstand die hier juist aan verdient, niet te raken.