Dankzij hobbyschilder Bart kregen roodharigen hun eigen dag

Roodharigen worden al eeuwenlang anders behandeld dan zwartharigen of blondharigen, in zowel positieve als negatieve zin. Dankzij Hobbyschilder Bart Rouwenhorst hebben roodharigen zelfs hun eigen dag gekregen. 

Ongeveer twee tot vier procent van de volledige wereldbevolking heeft rood haar. Dat betekent dat er, op het moment van schrijven, ongeveer 151.382.941 roodharige mensen op de aarde rondlopen. Dat zijn alsnog veel mensen met rood haar. Maar toch worden ze als een soort uitzondering gezien. In het rijtje van mensenemoji’s heb je bijvoorbeeld poppetjes met zwart, bruin en blond haar, maar roodharige emoji’s zijn er niet. Nog niet.

In een samenleving waarin iedereen zijn plek hoort te krijgen en gelijk behandeld hoort te worden, is er ook steeds meer aandacht voor mensen met rood haar. Zo zijn er ieder jaar in het eerste weekend van september de Redhead Days, een soort festival dat het hele weekend duurt. Je kan er model zijn, er zijn exposities, lezingen en workshops. In 2013 werden roodharigen uitgenodigd om gratis de Apenheul te bezoeken toen er een nieuwe ‘koning’-orang-oetan, genaamd Amos, was opgestaan.

Bart Rouwenhorst is de – blonde – initiatiefnemer van het festival. Hij is werkzaam als wetenschapper en schildert graag voor zijn hobby. “Ik bedacht ooit dat het leuk zou zijn om een expositie te maken met schilderijen van roodharige vrouwen. Maar toen ik ging zoeken waren modellen met rood haar niet makkelijk te vinden. Na een oproep in de krant kreeg ik echter heel veel reacties: in plaats van een verwacht aantal van vijftien modellen kreeg ik opeens reactie van 150 modellen met rood haar. Ik heb ze toen allemaal samengebracht en heb een groepsfoto gemaakt. Dat was de eerste roodharigendag.”

Wat toen als klein evenement begon met hondervijftig mensen met rood haar, groeide uit tot een vierdaags festival met ongeveer vijfduizend bezoekers. Blijkbaar is er veel behoefte aan zo’n evenement. “Mensen vinden het een hele belevenis, iets wat je een keer in je leven moet meemaken. Er komen mensen uit 80 landen naar het evenement, zelfs mensen uit Australië”, aldus Rouwenhorst.

Volgens Rouwenhorst is het heel goed dat er extra aandacht is voor mensen met rood haar. Mensen met rood haar zijn ook extra bijzonder, volgens hem. “Er is onderzoek gedaan naar uiterlijkheden en karaktertrekken en de relatie daartussen. En die relatie is heel duidelijk. Karakter wordt gevormd hoe je omgeving op je reageert. Als je rood haar hebt, val je altijd op en wordt er anders op je gereageerd.”

Dat erkent Debora Meijers (21) wel. Zij heeft prachtig rood haar en krijgt daar dan ook geregeld opmerkingen over. “Zeker als ik naar de kapper ga, wordt er altijd wel een opmerking over gemaakt. Verder zeggen ook de meiden uit m’n voetbalteam, m’n collega’s er soms ook wel wat over. Gelukkig eigenlijk altijd wel positief! De opmerkingen die gemaakt worden zijn ook altijd aardig bedoeld, als compliment. Het komt eigenlijk niet voor dat iemand zegt: joh, dat ziet er echt niet uit.”

🙋🏻🙋🏻

Een bericht gedeeld door Deboor – Debbie – Debster (@deborameijers) op

Maar dat er speciale evenementen georganiseerd worden, hoeft voor Debora niet zo nodig. “Ik vind het niet terecht dat er speciale evenementen worden georganiseerd voor roodharigen. Oké, het is waar dat als ik bijvoorbeeld in de bus zit ik de enige roodharige ben. Maar dit maakt niet dat wij bijzonder zijn. Dat wij een dag ‘verdienen’ en de brownies en blondjes niet. Van mij hoeft het niet. Dat we toen gratis naar de Apenheul mochten omdat er een rode koningsaap was geboren vond ik best grappig. Maar niet nodig dus. Mensen moeten het niet groter maken dan het is.”

Toch zegt Bart Rouwenhorst dat er wel degelijk iets extra bijzonders is aan mensen met rood haar. “Het zorgt ervoor dat de persoonlijkheid extraverter en vuriger is dan blonde mensen of mensen met zwart haar. Als iemand met rood haar uit haar of zijn plaat gaat, accepteer je dat, want die heeft rood haar.” Het klinkt alsof roodharigen een soort vrijbrief hebben om ‘gepassioneerd’ en extreem te doen.

Toen ik hem vroeg of het festival niet discriminerend was naar mensen met andere kleuren haar, wees hij me erop dat het festival niet uitsluitend roodharigen toelaat. En als mensen met een andere haarkleur dan nog kritiek hebben, zegt Rouwenhorst: “.. dan moeten ze vooral zelf een festival oprichten voor bruin- of zwartharigen. Mensen hebben altijd wat te klagen. Nou, dan organiseer je het toch gewoon zelf?”

Wat vind jij van dit verhaal? Heb je een toevoeging of een ander perspectief? Laat het weten in de comments. Inhoudelijk sterke reacties kunnen we (na toestemming van jou) meenemen in het artikel.